جستجو در سایت

 

اقتباس نور از دل می کنم
بیت معموری از این گل می کنم

دل بسان کعبه ای در سینه است
در حریم کعبه منزل می کنم

شاخه های ترد معنای حظور
بس بروباری که حاصل می کنم

نیست در سینه بجز شوق وصال
زین سبب رو سوی محمل می کنم

شاخه ی باغ تمنا پر ز نور
می روم تا خود چه حاصل میکنم

فیض کامل هست در وقت وصال
بر وصالش سعی کامل میکنم

غفلت عاشق دلا بی معنی است
نسبتش بی جا به غافل می کنم

کشتی طبعم در این بحر عمیق
موج خورده قصد ساحل میکنم

 

شعر از اسماعیل کاظمی

 

 


کلام بزرگان : بزودی فتنه هایی می آید که انسان، صبح با ایمان برمی خیزد و شب بی ایمان می گردد؛ جز آنکه خداوند او را با دانش زنده کرده است . [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]